چگونه خدا را بخوانیم.
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
چگونه خدا را بخوانیم
پیوسته خدا را در دل ، و بدون صدا یاد نمودن:
وَاذْكُر رَّبَّكَ فِي نَفْسِكَ تَضَرُّعًا وَخِيفَةً وَدُونَ الْجَهْرِ مِنَ الْقَوْلِ بِالْغُدُوِّ وَالآصَالِ وَلاَ تَكُن مِّنَ الْغَافِلِينَ ﴿205﴾اعراف
|
و در دل خويش پروردگارت را بامدادان و شامگاهان با فروتنی و ترس بىصداى بلند ياد كن و از غافلان مباش (205)اعراف |
|
|
|
|
..... ياد خدا وقتى غفلتزدايى مىكند كه بدون تظاهر و سر و صدا باشد، و گر نه خودش نوعى سرگرمى و غفلت مىشود. ....(تفسیرنور)
خدا را با فروتنی وپنهانی وبیم و امیدخواندن:
ادْعُواْ رَبَّكُمْ تَضَرُّعًا وَخُفْيَةً إِنَّهُ لاَ يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ ﴿55﴾اعراف
پروردگار خود را به زارى و نهانى بخوانيد كه او از حدگذرندگان را دوست نمىدارد (55)
وَلاَ تُفْسِدُواْ فِي الأَرْضِ بَعْدَ إِصْلاَحِهَا وَادْعُوهُ خَوْفًا وَطَمَعًا إِنَّ رَحْمَتَ اللهِ قَرِیبٌ مِّنَ الْمُحْسِنِينَ ﴿56﴾اعراف
و در زمين پس از اصلاح آن فساد مكنيد و با بيم و اميد او را بخوانيد كه رحمتخدا به نيكوكاران نزديك است (56)اعراف
انسانی که خدا را میخواند،ویژگیهای را باید داشته باشند ازجمله اورا با فروتنی وپنهانی بخواند،ازعدالت خارج نشود وتجاوز به حقوق دیگران نکند،اهل فساد وخراب کردن نباشد وبا حالت بیم وامید خدا را بخواند،(ازکردار خود مغرور نشده اما پیوسته به خدا امیدوار باشد واز نیکوکاران باشد، چرا که رحمت خدا با نیکوکاری به انسان نزدیک می شود. (نگارنده)
| وَلِلّهِ الأَسْمَاء الْحُسْنَى فَادْعُوهُ بِه |
|
و نامهاى نيكو برای خدا پس او را با آنها بخوانيد (180)اعراف تفسیرایه 55و56اعراف برگزیده نمونه:
شرايط اجابت دعا:
...خدا را در «خفيّه» و پنهانى بخوانيد براى اين است كه از «ريا» دورتر، و به اخلاص نزديكتر، و توأم با تمركز فكر و حضور قلب باشد.
و در پايان آيه مىفرمايد: «او (خداوند) تجاوزكاران را دوست نمىدارد...
و اين جمله معنى وسيعى دارد كه هرگونه تجاوز را، اعم از فرياد كشيدن به هنگام دعا، و يا تظاهر و رياكارى، و يا توجه به غير خدا را به هنگام دعا، شامل مىشود
در اين آيه اشاره به حكمى شده است كه در واقع يكى از شرايط تأثير دعا است، مىفرمايد: «در روى زمين فساد مكنيد بعد از آن كه اصلاح شده است» . بنابراين هيچ گاه دعاى افراد مفسد و تبهكار به جايى نخواهد رسيد......
و يكى ديگر از شرايط دعا اینکه: «و خدا را با ترس و اميد بخوانيد»
نه آن چنان از اعمال خود راضى باشيد كه گمان كنيد هيچ نقطه تاريكى در زندگى شما نيست كه اين خود عامل عقبگرد و سقوط است، و نه آن چنان مأيوس باشيد كه خود را شايسته عفو خدا و اجابت دعا ندانيد، بلكه با دو بال «بيم» و «اميد» به سوى او پرواز كنيد، اميد به رحمتش و بيم از مسؤوليتها و لغزشهاى خود.
و در پايان آيه براى تأكيد بيشتر روى اسباب اميدوارى به رحمت خدا، مىگويد: «رحمت خدا به نيكوكاران نزديك است»
تفسیر ایه 180 اعراف -المیزان:چيزى كه هست خداى تعالى وعده داده كه دعاى دعا كننده را اجابت كند، و فرموده:المیزان
" أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذا دَعانِ" «1» و اين اجابت موقوف بر دعا و طلب حقيقى و جدى است، و نيز همانطورى كه در تفسير آيه فوق گذشت موقوف بر اين است كه درخواست از خود خدا شود نه از ديگرى. آرى، كسى كه دست از تمامى وسائل و اسباب برداشته و در حاجتى از حوائجش به پروردگارش متصل شود، در حقيقت متصل به حقيقت اسمى شده كه مناسب با حاجتش است، در نتيجه آن اسم نيز به حقيقتش تاثير كرده و دعاى او مستجاب مىشود، اين است حقيقت دعاى به اسم، و به همين جهت خصوصيت و عموميت تاثير بحسب حال آن اسمى است كه حاجتمند به آن تمسك جسته است، پس اگر اين اسم، اسم اعظم باشد تمامى اشياء رام و به فرمان حقيقت آن شده، و دعاى دعا كننده بطور مطلق و همه جا مستجاب مىشود، بنا بر اين، روايات و ادعيه اين باب بايد به اين معنا حمل شود. و اينكه در روايت دارد" خداوند اسمى از اسماء خود و يا چيزى از اسم اعظم خود را به پيغمبرى از پيغمبران آموخته" معنايش اين است كه راه انقطاع وى را بسوى خود به وى آموخته، و اينطور ياد داده كه اسمى از اسماء خود را در دعا و مسئلت او به زبانش جارى ساخته است، پس اگر واقعا آن پيغمبر دعا و الفاظى داشته و الفاظش معنايى را مىرسانده، باز هم تاثير آن دعا از اين باب است كه الفاظ و معانى وسائل و اسبابى هستند كه حقايق را به نحوى حفظ مىكنند- دقت فرماييد....المیزان نمونه: و منظور از خواندن خدا به اسماء حسنى تنها اين نيست كه الفاظ را بر زبان جارى كنيم و مثلا بگوييم يا عالم، يا قادر، يا ارحم الرّاحمين، بلكه در واقع اين است كه اين صفات را در وجود خودمان به مقدار امكان پياده كنيم، و به تعبير ديگر متصف به اوصاف او و متخلق به اخلاقش گرديم...برگزیده نمونه
