گذشت وبخشیدن مردم
یکی ازصفات انسانهای مومن است، که بهره زیاد از ایمان داشته و در پویش (پیمودن) راه کمال بسیار مصمم و شکیبا هستند. اثرات ان، کمال انسان، تبدیل دشمن به دوست، از بین بردن خشونت و انتقام جوئی و اصلاح جامعه میباشد. در ایات بسیار و احادیث معتبر به عفو و بخشش سفارش اکید شده است، و رفتار پیامبران و ائمه هدی مملو از بخشش دیگران وعدم انتقام گیری بوده است.
آیاتی که در ان سفارش به گذشت شده است:
الَّذِينَ يُنفِقُونَ فِي السَّرَّاء وَالضَّرَّاء وَالْكَاظِمِينَ الْغَيْظَ وَالْعَافِينَ عَنِ النَّاسِ وَاللّه يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ ﴿134﴾ال عمران
همانان كه در فراخى و تنگى انفاق مىكنند و خشم خود را فرو مىبرند و از مردم در مىگذرند و خداوند نكوكاران را دوست دارد (134)
وَلَا تَسْتَوِي الْحَسَنَةُ وَلَا السَّيِّئَةُ ادْفَعْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ فَإِذَا الَّذِي بَيْنَكَ وَبَيْنَهُ عَدَاوَةٌ كَأَنَّهُ وَلِيٌّ حَمِيمٌ ﴿34﴾ وَمَا يُلَقَّاهَا إِلَّا الَّذِينَ صَبَرُوا وَمَا يُلَقَّاهَا إِلَّا ذُو حَظٍّ عَظِيمٍ ﴿35﴾فصلت
و نيكى با بدى يكسان نيست [بدى را]با آنچه خود بهتر است دفع كن آنگاه كسى كه ميان تو و ميان او دشمنى است گويى دوستى يكدل مىگردد (34) و اين [خصلت] را جز كسانى كه شكيبا بودهاند نمىيابند و آن را جز صاحب بهرهاى بزرگ نخواهد يافت (35)
